Rondje IJsselmeer 2010

Zaterdag 9 juli vertrokken de 16 renners en 2 beleidsters  van Mirato  voor het rondje IJsselmeer.  Na snel even de spullen voor het weekend in de bus te hebben gegooid, vertrokken vanaf we richting Weteringbrug waar we Lars op zouden pikken. De dames hadden een paar punten opgekregen waar ze ons van de zouden voorzien van een sappie, bakkie en een happie. Het enige wat de renners hoefde te doen was lekker fietsen en genieten van het mooie weer. Willem had de opdracht om ons naar de eerste stop te leiden in Baarn. Onderweg reden over mooie fietsenpaden en soms ook over een onverhard pad. In sommige dorpen wisten ze waarschijnlijk dat de Mirato trein langs zou komen en hadden voor de zekerheid een nieuwe laag asfalt neergelegd. Na een laatste stuk over een bospad kwamen we aan in Baarn, Esther en Marloes hadden daar alvast de koffie en gebak en andere spullen uit de auto gehaald en een mooie picknick plek ingericht. Er werd even lekker genoten van al het lekkers wat de dames hadden neergezet voor er weer gefietst werd richting Spakenburg.  Willem die nog steeds de weg erg goed wist bleef lekker voorin rijden zodat de rest alleen maar hoefde te volgen. Na een paar km ging het even mis en kwam Peter  even in aanraking met het asfalt. De schade bleef gelukkig alleen beperkt tot een schaafwond. Een klein stukje verder misten we op eens Dries, hij had lek gereden zonder dat iemand het zag en hij was even vergeten een brul te geven. Koos (de man in vorm op dit moment) reed terug met een buitenband en deze werd er snel en vakkundig door hem om gelegd waarna Dries weer lekker verder kon fietsen. Via de smalle dijken van Spakenburg werd er richting Harderwijk gereden . Er gingen door het warme weer heel wat bidons water en dorstlesser doorheen. Bij Harderwijk aan gekomen hadden de meiden alweer een mooi plekje gevonden voor de picknick. Lekker onder de bomen werd er een lekker broodje kipkerrie of kaas gegeten. We hadden er nu zo’n beetje 120 km opzitten van de 225 km. Dan komt er voor iedereen wel een moment dat je er even door heen zit. De een word stil en een ander zit dingen die er niet zijn. Zo kwamen we langs een boerderij waar duidelijk een paar gasten lekker in een zwembad lagen. Alleen onze “mooie Mario” Chris hij was er van overtuigd dat een vrouw haar billen liet zien door het zwembroekje tussen de billen trekken. De vrouw in kwestie moet of last hebben een overvloed aan beharing of …..het was toch een man. We zullen het waarschijnlijk nooit weten.

We kwamen aan in Kamperveen na 170 km waar de dames ons weer stonden op te wachten met een lekker soepje en frisdrank en broodjes. De soep vonden de meeste renners heerlijk alleen  Gerard alias “kokkie” wist niet echt wat hij er mee aan moest. De meeste lagen lekker op het kleed in de schaduw alleen kokkie  moest van zijn “heerlijke” tomaten soep af.  De vissen hebben er goed van gegeten. Na het eten reden we de saaie noordoost polder in waar het een lange weg is naar de bewoonde wereld in het plaatsje Lemmer. Hier scoorden we snel even een bakje aardbeien en een lekker raketje om wat af te koelen. Het laatste stukje naar Sneek liep allemaal lekker alleen de laatste kilometer voor Sneek reden we over klinkers en dan voel je toch wel dat je al een aantal uur op de fiets zit. Aangekomen bij de jeugdherberg werd er gretig gebruik gemaakt van het Sneekermeer waar een aantal renners met koersbroek en al in doken.

Na het zwemen deden we gezellig met zijn alle een biertje voor we lekker aan de bami met saté gaan. Na het eten lekker nog een paar biertjes gedaan en nog even voetbal zitten kijken. Dit was de wedstrijd voor de 3^de en 4^de plaats van het WK. Daarna ging iedere vrij snel naar zijn bedje want morgen wachten er weer 180 km richting Voorhout over de afsluitdijk.

Na een nacht met veel wind en onweer werden we wakker met een lekker zonnetje. Na het ontbijt vertrokken we rond 09.15 uur. Dit vroege tijdstip was gekozen omdat tijdens het biertje van gisteren onze “mooie Mario“ Chris vertelde dat hij de finale in zijn kroeg wilde kijken in Leiden. Hij gaf duidelijk aan dat dit zeer belangrijk voor hem was. Hij wilde als tegenprestatie gerust veel op kop rijden. De ploeg had hier voor de rest geen problemen mee. Tijdens het eerste uur moesten we regelmatig even stoppen om wat takken of halve bomen van de weg te halen voor we door konden rijden. De wind was vrij pittig en stond vol op de kop te blazen. Koos en Rick hielden het tempo tot Zurich lekker strak. Toen kwam de 32 km lange afsluitdijk waar we de kracht van de wind pas echt goed voelde. Chris maakte zich zorgen om het tijdschema en nestelde zich samen met de onverslijtbare Koos aan de kop. Halverwege kwamen er achter de rug van Koos en Chris toch een paar demarrages van Kokkie en Leen. Ook Tommie wilde de sprongen wagen maar moest passen toen Sander van hem over nam en in één keer naar de kop reed. De rest van de groep dacht toch dat Tommie goede benen had en blijf in het wiel van Tommie rijden. Aan het einde van de afsluitdijk liepen de 2 groepen toch weer samen en zo reden we de kop van Noord-Holland weer binnen. Met behulp van de Garmin van Koos kwamen we via een nieuwe en mooie en rustige route aan in Middenmeer. Hier stonden de dames weer met een lekker bakkie en koekje op ons te wachten. Lekker op een kleedje in het gras wat kan er mis zou je zo denken?? Na een tijdje begon het toch een beetje te stinken naar hondenstront. Iedereen keek elkaar aan en beschuldigde elkaar. Er werd gekeken onder de sokken en schoenen.  Ja hoor, Lars was degene die een dubbele voltreffer had onder de schoenen. (zie foto’s). Na het bakkie werd er koers gezet richting Limmen. Koos die zich nog steeds lekker fris voelde bleef lekker op kop rijden met een snelheid van 35 km per uur. Lars en Kokkie kwamen al klagen bij de rest van de ploeg  over  de fietsvakantie  die ze samen met Koos voor de week erna hadden geboekt. De sfeer tijdens het fietsen bleef goed en er werden weer volop moppen getapt door Peter waardoor we voor het gevoel alweer snel bij de volgende stop in Limmen aankwamen. De dames hadden met hun busje vol eten, drinken en andere spullen zo de aandacht getrokken dat er iemand kwam vragen wat er zo ging gebeuren. De dames vertelden dat er zo een groep fietsers aankwam en dat ze op zoek waren naar een mooie picknickplek. De man vertelde dat die wel een mooie tuin had waar we in konden plaatsnemen. We moesten wel alles netjes opruimen na afloop. Esther volgde de man maar luisterde niet helemaal goed en kreeg dit ook te horen. De dames besloten toen zich snel met piepende banden uit de voeten te maken. Als  Esther al niet goed luistert dan kunnen de jongens hier beter helemaal niet komen was hun gedachten. Er werd dus maar gepicknickt langs de kant van de weg. Broodje warme worst! Ook hadden we een lekker stukje meloen bij het eten. Dit had voor Koos bijna vitale gevolgen tijdens het laatste deel. Ergens tussen Beverwijk en Assendelft waren we Koos even kwijt. Na even wachten bij een stoplicht kwam hij terug aanrijden met een bleek gezicht. Hij zei; ik kon het niet meer houden die kramp in mijn pens . ik moest echt even schijten . Wij hadden in de wijde omtrek geen café of wat dan ook gezien. Koos vertelde dat hij ergens in het gras even zijn behoefte had gedaan en de billen even met gras had afgeveegd. Een klein stukje verderop ging Rick richting Amsterdam om op het museumplein de finale te bekijken samen met zijn meisje. Hij werd bedankt voor zijn gezelligheid en kopwerk. De rest zette koers richting het pontje bij Beverwijk waar we de overtocht maakte. Hierna ging het in gestrekte draf richting de Ringvaart. Hier werd er nog even finale gereden tot aan Lisserbroek. Het rondje IJsselmeer zoals wij hem hebben gereden was goed voor 405 km in 2 dagen met een gemiddelde snelheid van 31 km per uur. Na het douchen  werd er bij Joost en Esther nog even heerlijk wat gegeten en gedronken en de finale gekeken. Ik wil iedereen bedanken voor zijn of haar inzet tijdens dit weer onvergetelijke weekend met de Mirato’s.

D.S.